Archiwalne trasy

Paradise Lost od lat uchodzi za jeden z najbardziej wytrwałych koncertowych zespołów brytyjskiej sceny metalowej. Zapis dawnych tras – od klubów w Atenach i Londynie, przez festiwale w Szwecji i Finlandii, po południowoamerykańskie teatry – pokazuje, jak wyglądało życie na szlaku w połowie lat dwutysięcznych i później. Ten przegląd porządkuje dostępne informacje o archiwalnych występach i kolejnych cyklach koncertowych.

Dlaczego archiwum tras ma znaczenie

Lista koncertów to coś więcej niż suchy kalendarz. Układ dat, miast i sal pokazuje, jak zespół pracuje: gdzie ma wierną publiczność, które rynki odwiedza regularnie, a które traktuje jako wyprawę wyjątkową. Dla fanów to także punkt odniesienia – wielu z nich potrafi wskazać, na którym koncercie byli, i porównać go z innymi.

Archiwalne zestawienia pozwalają też dostrzec rytm roku koncertowego. Zimą zespół grywał pojedyncze występy klubowe, wiosną i latem ruszał na festiwale oraz dalekie wyjazdy, a jesienią wracał do większych, wspólnych tras po Wielkiej Brytanii i Irlandii. Warto zajrzeć również do strony Archiwalne trasy (wersja archiwalna), gdzie zachował się wcześniejszy układ tego materiału.

Początek roku: Ateny i Londyn

Sezon koncertowy rozpoczął się 22 stycznia w Atenach, w klubie Club 22. Kilka dni później, 28 stycznia, zespół zagrał w Londynie w Mean Fiddler – słynnej klubowej scenie, na której występowało wielu wykonawców gitarowych. Przy obu datach w zestawieniu widnieje adnotacja o programie, co sugeruje, że istniały osobne informacje o przebiegu tych wieczorów.

Były to koncerty o skali znacznie mniejszej niż późniejsze festiwalowe wystąpienia, ale dla zespołu o tak długim stażu kluby zawsze stanowiły naturalne środowisko. Bliski kontakt z publicznością, ciasna scena i gęsta atmosfera dobrze pasują do ciężkiego, melancholijnego brzmienia grupy.

Wiosna: Szwajcaria, Francja i Ameryka Południowa

Na początku maja zespół odwiedził Bazyleę (Z7, 6 maja) oraz Beauvais we Francji (Elispace, 7 maja). Z7 to znana w Szwajcarii sala koncertowa, chętnie wybierana przez zespoły metalowe i rockowe.

W czerwcu nastąpił zwrot w stronę innego kontynentu. Trasa objęła:

• São Paulo – klub Status, 9 czerwca (Brazylia),
• Santiago – Blondie, 10 czerwca (Chile),
• Buenos Aires – El Teatro, 11 czerwca (Argentyna).

Trzy kolejne dni, trzy kraje – to tempo typowe dla południowoamerykańskich wypraw. Publiczność w tamtym regionie słynie z gorącego przyjęcia zespołów metalowych, a przy koncercie w Santiago ponownie pojawia się wzmianka o programie.

Lato: festiwale w całej Europie

Lato przyniosło serię festiwali. Zaczęło się od The Wanted Festival w Mezőtúr na Węgrzech (1 lipca), a następnie zespół zagrał na hiszpańskim Acampada Jove 2006 w Sant Celoni (15 lipca). Pod koniec miesiąca przyszła skandynawska seria: Storsjöyran w Östersund w Szwecji (27 lipca), klub Tavastia w Helsinkach (28 lipca) i Q-Stock w Oulu (29 lipca).

Taki układ pokazuje wyraźnie, jak intensywny bywa festiwalowy sezon: trzy dni, trzy miasta, dwa kraje, a pomiędzy nimi sceny o zupełnie różnym charakterze – od plenerowego festiwalu po klasyczny klub.

Sierpień i wrzesień

11 sierpnia zespół wystąpił w Long Marston w Wielkiej Brytanii na Bulldog Bash, imprezie kojarzonej ze środowiskiem motocyklowym i rockowym. Dwa tygodnie później, 25 sierpnia, zagrał w Malmö w klubie Mölle 1. Sezon letni zamknął koncert 9 września w Halbemond we Fryzji Wschodniej (Nebelmoor) w Niemczech.

Jesienna trasa po Wielkiej Brytanii i Irlandii

Najbardziej zwarty fragment roku to listopadowa seria na Wyspach. Zespół zagrał kolejno:

• 5 listopada – Portsmouth, Pyramid,
• 6 listopada – Glasgow, ABC,
• 7 listopada – Nottingham, Rock City,
• 8 listopada – Birmingham, Academy,
• 9 listopada – Londyn, Roundhouse,
• 10 listopada – Manchester, Academy,
• 11 listopada – Exeter, Great Hall,
• 13 listopada – Dublin, Vicar Street.

Siedem koncertów w Wielkiej Brytanii z niemal codziennym rytmem i zakończenie w Dublinie to klasyczny model trasy halowej. Londyński Roundhouse jest szczególnie ważnym punktem, bo to jedna z prestiżowych sal stolicy.

Trasa to nie tylko kolejne miasta – to codzienny rytm koncertu, podróży i powtórki, który buduje relację z publicznością.

Kolejne cykle: od In Requiem do Faith Divides Us

Po sezonie opisanym wyżej archiwum wymienia kolejne etapy działalności koncertowej. Najpierw pojawia się In Requiem Tour 2007, związane z albumem „In Requiem”, a także osobne sprawozdanie z europejskiej trasy z tego roku. Następnie wspomniana jest kontynuacja pod nazwą In Requiem Tour 2008.

W latach 2009–2011 nad trasami widnieje hasło Faith Divides Us – Death Unites Us, czyli tytuł płyty z 2009 roku. Zespół wracał do tego materiału przez trzy kolejne sezony, co dobrze pokazuje, że koncertowe życie albumu potrafi trwać znacznie dłużej niż sam cykl promocyjny. Jedną z pamiętnych relacji z tamtego okresu jest Węgorzewo, 10 lipca 2009.

Polskie ślady i dawniejsze trasy

Polscy fani mają własne wspomnienia związane z zespołem. Jednym z nich jest relacja Łódź, 13 maja 2005; dostępna jest też starsza wersja tego tekstu: Łódź 2005 (wersja archiwalna). Z kolei jeśli interesuje cię wcześniejszy etap kariery, warto przejść do materiału o Shades Of God Tour 1992.

Zestawienie kończy zachęta do zamówienia biletów i zobaczenia zespołu na aktualnej trasie. Przy planowaniu wyjazdu najlepiej sprawdzać bieżące informacje organizatorów, bo dawne daty pełnią wyłącznie funkcję archiwalną.